پارچه لباس اسکی: مواد، عملکرد و نحوه انتخاب | راهنما

چه چیزی پارچه لباس اسکی را متفاوت می کند

پارچه کت و شلوار اسکی به عنوان یک سیستم چند لایه ترکیب شده مهندسی شده است غشاهای ضد آب، مواد عایق و پوسته های بیرونی بادوام برای محافظت در برابر سرمای شدید، رطوبت و باد در ارتفاعات بالا. برخلاف لباس‌های معمولی در فضای باز، این پارچه‌های فنی باید ضمن جلوگیری از نفوذ آب، تنفس را حفظ کنند. درجه بندی ضد آب 10000 تا 20000 میلی متر و درجه تنفس 10000-20000 گرم در متر مربع/24 ساعت . این ساختار شامل چسباندن غشاهای مصنوعی مانند Gore-Tex یا جایگزین های اختصاصی با پارچه های صورت ساخته شده از نایلون یا پلی استر است، و مانعی ایجاد می کند که رطوبت خارجی را مسدود می کند و در عین حال اجازه می دهد تعریق داخلی خارج شود.

سیستم سه لایه بر طراحی لباس اسکی مدرن غالب است: پوسته بیرونی مقاومت در برابر سایش را ایجاد می کند، غشای میانی ضد آب و قابلیت تنفس را ایجاد می کند، و پوشش داخلی رطوبت را از پوست دور می کند. کت و شلوار با عملکرد بالا ترکیب می شود پوشش های DWR (دفع آب بادوام). که باعث می‌شود آب از سطح بریزد و از سطح آن خارج شود و قابلیت‌های محافظتی پارچه را افزایش دهد. پارچه‌های حرفه‌ای می‌توانند دماهای پایینی را تحمل کنند -40 درجه سانتیگراد با حفظ انعطاف پذیری ، یک عامل حیاتی برای عملکرد ورزشی در دامنه ها.

انواع پارچه اولیه و عملکرد آنها

غشاهای Gore-Tex و ePTFE

Gore-Tex استاندارد طلایی در فناوری پارچه لباس اسکی با استفاده از پلی تترا فلوئورواتیلن منبسط شده (ePTFE) با 9 میلیارد منافذ در هر اینچ مربع . اندازه هر منافذ 20000 برابر کوچکتر از یک قطره آب اما 700 برابر بزرگتر از یک مولکول بخار آب است که یک مانع یک طرفه موثر ایجاد می کند. گورتکس پرو بالاترین دوام را با a پارچه صورت 40 دنیر و درجه ضد آب 28000 میلی متر ، آن را برای اسکی در بک کانتری و شرایط شدید ایده آل می کند. این ماده رتبه بندی تنفس را در اطراف حفظ می کند 25000 گرم در متر مربع/24 ساعت ، از احساس لکه دار شدن پارچه های ضد آب غیر قابل تنفس جلوگیری می کند.

پارچه های با روکش پلی اورتان (PU).

پارچه‌های روکش‌شده با PU عایق رطوبتی مقرون‌به‌صرفه‌ای را ارائه می‌کنند و تولیدکنندگان از لایه‌های پلی‌اورتان مایع روی پارچه‌های پایه نایلونی یا پلی استر استفاده می‌کنند. این مواد معمولاً به دست می آورند درجه بندی ضد آب بین 5000-15000 میلی متر ، برای اسکی توچال در شرایط متوسط کافی است. قابلیت تنفس از 5000-10000 گرم در متر مربع/24 ساعت پایین تر از پارچه های غشایی است اما برای استفاده تفریحی کافی است. لباس‌های اسکی سطح ابتدایی اغلب از ساختارهای PU دو لایه استفاده می‌کنند که در آن پوشش مستقیماً روی پارچه صورت اعمال می‌شود و برای راحتی آستر مشبکی جداگانه اضافه می‌شود.

فناوری های غشایی اختصاصی

برندها پارچه های انحصاری تولید می کنند تا محصولات خود را متمایز کنند: OutDry Extreme کلمبیا دارای یک لایه ضد آب است که به قسمت بیرونی چسبیده است و جذب آب را در پارچه صورت کاملاً از بین می برد. FutureLight در North Face از فناوری نانو اسپینینگ برای ایجاد استفاده می کند قابلیت تنفس تا 40000 گرم در متر مربع/24 ساعت با حفظ عایق رطوبتی 20000 میلی متری. استاندارد عملکرد H2No پاتاگونیا شامل سازه های پارچه ای مختلف است که همگی حداقل آستانه را دارند. ضد آب 10000 میلی متر و قابلیت تنفس 10000 گرم .

مواد عایق در پارچه لباس اسکی

در حالی که پوسته بیرونی محافظت می کند، عایق نگه داشتن گرما را تعیین می کند. عایق های مصنوعی مانند PrimaLoft و Thinsulate بر ساخت لباس اسکی به دلیل توانایی آنها در نگهداری زیربغل در هنگام خیس بودن تسلط دارند - یک مزیت مهم نسبت به پایین در شرایط برفی. عایق طلایی PrimaLoft ارائه می دهد نسبت گرما به وزن قابل مقایسه با 550 پر کردن پاور پایین است در حالی که 96٪ از ظرفیت عایق خود را در هنگام اشباع حفظ می کند. تولید کنندگان عایق را بر حسب گرم بر متر مربع اندازه گیری می کنند، با کت و شلوار اسکی معمولی از 60 گرم برای پوسته های سبک وزن تا 200 گرم برای شرایط بسیار سرد .

لباس‌های اسکی مدرن به‌طور فزاینده‌ای از استراتژی‌های عایق بندی منطقه‌ای استفاده می‌کنند، و پرکننده‌های سنگین‌تر (120-160 گرم) را در قسمت مرکزی و مقادیر سبک‌تر (40-80 گرم) در مناطق با تحرک بالا مانند بازوها و زیربغل‌ها قرار می‌دهند. این رویکرد گرما را با آزادی حرکت متعادل می کند. برخی از مدل‌های ممتاز از مواد تغییر فاز (PCM) استفاده می‌کنند که گرمای اضافی بدن را در حین فعالیت جذب می‌کنند و با کاهش دما آن را آزاد می‌کنند و یک ریزاقلیم سازگارتر را حفظ می‌کنند. 3M Thinsulate Featherless ویژگی های شل پر کردن داون را با استفاده از الیاف 100٪ پلی استر تکرار می کند و به بازیابی فشرده سازی و بسته بندی عالی می رسد.

Face Fabric Construction and Denier Ratings

پارچه صورت - بیرونی ترین لایه نساجی - مقاومت در برابر سایش و دوام طولانی مدت را تعیین می کند. دنیر ضخامت الیاف را اندازه گیری می کند و اعداد بالاتر نشان دهنده پارچه های سنگین تر و بادوام تر است. معمولا از لباس های اسکی توچال استفاده می شود نایلون 20-30 دنیر یا پلی استر متعادل کننده وزن و مقاومت در برابر پارگی. کت و شلوار بک کانتری و حرفه ای به کار گرفته می شود پارچه های 40-70 دنیر با بافت های ریپس استاپ که در فواصل زمانی معین از نخ های تقویت کننده استفاده می کنند تا از پخش شدن اشک جلوگیری شود.

نایلون در مقایسه با پلی استر، مقاومت در برابر سایش و بازیابی الاستیک عالی را ارائه می‌کند، و آن را به گزینه‌ای ارجح برای مناطق با سایش بالا مانند شانه‌ها، آرنج‌ها و صندلی تبدیل می‌کند. با این حال، پلی استر مقاومت بهتری در برابر اشعه ماوراء بنفش ایجاد می کند و رنگ را برای مدت طولانی تری حفظ می کند. بسیاری از تولید کنندگان هر دو را ترکیب می کنند: تقویت کننده های نایلونی کوردورا (حداکثر 1000 دنیر) از مناطق با ضربه زیاد محافظت می کند در حالی که پلی استر سبک تر بدنه اصلی را می پوشاند. پارچه صورت معمولاً یک پوشش DWR دریافت می کند که می تواند مقاومت کند 20-40 چرخه شستشو قبل از نیاز به استفاده مجدد، هر چند این به طور قابل توجهی با شرایط شستشو و انتخاب مواد شوینده متفاوت است.

پارچه های آستر و مدیریت رطوبت

پارچه های آستر داخلی چندین عملکرد را انجام می دهند: از بین بردن رطوبت از بدن، محافظت از غشای ضد آب و ایجاد احساس راحتی در کنار پوست. آسترهای مشبک پلی استر با سطوح برس خورده فضاهای هوایی مرده ایجاد می کند که ضمن حفظ تنفس، عایق را افزایش می دهد. آسترهای پیشرفته از درمان های ضد میکروبی مانند پلی ژین یا فناوری یون نقره استفاده می کنند که باعث کاهش ایجاد بو در طول سفرهای چند روزه می شود.

ساختارهای سه لایه (3L) آستر را مستقیماً به غشاء متصل می کند و بسته ای فشرده تر و سبک تر را ایجاد می کند. وزن کمتر از 300 گرم در متر مربع . طرح‌های دو لایه (2 لیتری) از یک آستر مشبک آویزان استفاده می‌کنند که تنفس بهتر و تعمیر آسان‌تر را ارائه می‌کند، اما حجم آن را افزایش می‌دهد. لباس‌های اسکی ممتاز از استراتژی‌های آستر نقشه‌برداری شده استفاده می‌کنند: نایلون تافته برای دوام در مناطق با اصطکاک بالا توری برای تنفس در پشت و سینه و بافتنی تریکو برای راحتی در نواحی تماس با پوست. برخی از مدل‌ها از مواد پوششی بازتابنده استفاده می‌کنند که گرمای تابشی بدن را به سمت هسته باز می‌گرداند و گرما را بدون وزن عایق اضافی افزایش می‌دهد.

آب بندی درز و یکپارچگی ضد آب

حتی پیشرفته ترین پارچه های ضد آب در صورت نشت درز از بین می روند. تولید کنندگان لباس اسکی استخدام می کنند ساخت درز نواری یا جوشی برای حفظ یکپارچگی ضد آب در خطوط دوخت. درزهای کاملاً چسبانده شده، جایی که نوار ضد آب هر درز دوخته شده را می پوشاند، حداکثر محافظت را ایجاد می کند اما وزن را افزایش می دهد و تنفس را اندکی کاهش می دهد. درزهای نواری انتقادی فقط نواحی با نوردهی بالا مانند شانه ها، هود و سینه را می پوشانند و هزینه و وزن را کاهش می دهند و در عین حال محافظت در مناطق آسیب پذیر را حفظ می کنند.

جوشکاری اولتراسونیک نشان دهنده لبه برش است، با استفاده از ارتعاشات فرکانس بالا برای چسباندن لایه های پارچه بدون دوخت. این سوراخ سوزن را به طور کامل از بین می برد و ایجاد می کند درزهای 100% ضد آب که همچنین نازک تر و انعطاف پذیرتر از جایگزین های نواری هستند. این فناوری با مواد ترموپلاستیک بهترین کار را می کند و عمدتاً در لباس های درجه یک ظاهر می شود. عرض نوار درز متفاوت است 13 میلی‌متر برای کاربردهای استاندارد تا 22 میلی‌متر برای ساخت‌وسازهای سنگین با نوارهای پهن تر محافظت بهتری را فراهم می کند اما به طور بالقوه باعث سفتی در مناطق بسیار مفصل می شود.

انتخاب پارچه بر اساس شرایط اسکی

تطبیق مشخصات پارچه با شرایط واقعی اسکی هم از سرمایه گذاری بیش از حد در ویژگی های غیر ضروری و هم از محافظت کمتر در محیط های چالش برانگیز جلوگیری می کند. اسکی بازان توچال در آب و هوای معتدل (دمای بالای 10 درجه سانتیگراد، گاهی اوقات برف) عملکرد خوبی با پارچه 10000 میلی متر / 10000 گرم و عایق 60-100 گرم . این کت و شلوارها هزینه را با محافظت کافی برای دویدن های مرتب و روزهای پودری گاه به گاه متعادل می کنند.

اسکی بازان پشتی و تمام کوهستانی به محافظت قوی نیاز دارند: عایق رطوبتی 20000 میلی متری، قابلیت تنفس 15000 گرمی و پارچه های صورت 40 دنیر با مناطق تقویت شده عایق متغیر (مناطق نقشه‌برداری شده 40-120 گرم) نوسانات دما بین صعود و فرود را تطبیق می‌دهد. برای شرایط شدید - یخچال ها، ارتفاعات بالا، آب و هوای قطبی - فقط پارچه های سطح بالا کافی است: Gore-Tex Pro یا معادل آن با عایق 200 گرمی در نواحی مرکزی ، با سیستم های لایه بندی در زیر تکمیل شده است.

• اسکی در پیست گرم (5- تا 5 درجه سانتی گراد): 10000 میلی متر ضد آب، تنفس 10000 گرم، عایق 60-80 گرم
• اسکی در استراحتگاه سرد (15- تا 5- درجه سانتی گراد): ضد آب 15000 میلی متر، تنفس 12000 گرم، عایق 100-140 گرم
• تور بک کانتری: ضد آب 20000 میلی متر، قابلیت تنفس 20000 گرم، عایق 40-80 گرم (لایه زیر)
• سرمای شدید/آلپی (30- درجه سانتیگراد یا کمتر): ضد آب 28000 میلی متر، قابلیت تنفس 25000 گرم، عایق 160-200 گرم
• شرایط اسکی بهاری/مرطوبی: 20000 میلی متر بحرانی ضد آب، قابلیت تنفس 15000 گرم، حداقل عایق (40-60 گرم)

مراقبت از پارچه و نگهداری طول عمر

نگهداری مناسب عمر پارچه لباس اسکی را افزایش می دهد 3-5 فصل تا 7-10 فصل یا بیشتر . پوشش DWR با بیشترین سرعت تخریب می شود و بسته به شرایط پس از 15 تا 30 روز استفاده مجدد نیاز به استفاده مجدد دارد. لباس‌های اسکی را در ماشین‌های درب جلو با استفاده از شوینده‌های پارچه فنی مانند Nikwax Tech Wash یا Grangers Performance Wash بشویید که بدون باقی ماندن باقی‌مانده‌هایی که تنفس را به خطر می‌اندازند، تمیز می‌شوند. شوینده‌های استاندارد حاوی نرم‌کننده‌ها و روشن‌کننده‌هایی هستند که منافذ غشایی را می‌بندند و تنفس را تا 40 درصد کاهش می‌دهند.

گرما پوشش‌های DWR را دوباره فعال می‌کند: پس از شستن، روی حرارت کم خشک کنید 20 دقیقه یا با حوله کم اتو کنید . برای DWR به شدت تخریب شده، از روش های اسپری یا شستشو با پیروی از پروتکل های سازنده استفاده کنید. لباس‌های اسکی را آزادانه در مکان‌های خشک و خنک آویزان کنید-فشردگی به اتاقک در پارچه‌های عایق‌شده آسیب می‌زند. پارگی های کوچک را فوراً با استفاده از نوار تعمیری ضد آب یا درزگیر تعمیر کنید. آسیب ترمیم نشده تحت استرس به سرعت گسترش می یابد. تعمیرات حرفه ای غشاء می تواند عایق رطوبتی را بازسازی کند، اما مقرون به صرفه بودن به وضعیت کلی لباس و هزینه تعویض بستگی دارد.

فناوری های نوظهور پارچه و پایداری

صنعت اسکی برای کاهش اثرات زیست محیطی در عین حفظ عملکرد فنی با فشار مواجه است. پلی استر بازیافت شده از بطری های پلاستیکی پس از مصرف اکنون در 60 تا 70 درصد پارچه‌های جدید کت و شلوار اسکی ظاهر می‌شود، با مارک‌هایی مانند پاتاگونیا که 100 درصد محتوای بازیافتی را در پوسته‌ها به دست می‌آورند. این مواد بازیافتی با عملکرد فیبر بکر مطابقت دارند و در عین حال انتشار کربن را تقریباً کاهش می دهند 32 درصد به ازای هر کیلوگرم پارچه . پوشش‌های DWR بدون PFC (بدون مواد شیمیایی پرفلورینه) آلاینده‌های محیطی پایدار را از بین می‌برند، اگرچه نسخه‌های اولیه دوام کمتری را نشان دادند - فرمول‌های جدیدتر با استفاده از فناوری پلیمر دندریتیک به عملکرد سنتی PFC نزدیک می‌شوند.

غشاهای ضد آب با پایه زیستی نشان دهنده مرز بعدی هستند. تولیدکنندگان با پلی یورتان های مشتق شده از روغن کرچک و جایگزین های گیاهی ePTFE آزمایش می کنند و هدف قرار می دهند. 50-70٪ محتوای زیستی با حفظ عایق رطوبتی 15000 میلی متری . پارچه‌های تقویت‌شده با گرافن، تنظیم حرارتی و دوام را در وزن‌های پایین‌تر بهبود می‌بخشند، اگرچه در حال حاضر به دلیل هزینه محدود به محصولات پیشرفته هستند. برنامه‌های بازیافت حلقه بسته اجازه می‌دهد لباس‌های اسکی فرسوده به‌صورت شیمیایی در الیاف فنی جدید بازیافت شوند، اگرچه زیرساخت‌ها محدود است و تنها ۳ تا ۵ درصد از پوشاک فنی در حال حاضر در پایان عمر بازیافت می‌شوند.